ເຂດບາງຊື່Ț, hodnawĂ, i l] C (bmpl8 bn
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
ສ່ວນໜຶ່ງຂອງສາລານຸກົມປະເທດໄທເຂດບາງຊື່ (ໄທ: เขตบางซื่อ) ແມ່ນ 1 ໃນ 50 ເຂດປົກຄອງຂອງບາງກອກ ຈັດຢູ່ໃນກຸ່ມເຂດບາງກອກເໜືອ ສະພາບພື້ນທີ່ໂດຍທົ່ວໄປເປັນແຫຼ່ງການຄ້າ ການບໍລິການ ແລະ ແຫຼ່ງທີ່ຢູ່ອາໄສໜາແໜ້ນຫຼາຍ
ເນື້ອໃນ
- ໑ ບ່ອນຕັ້ງແລະອານາເຂດ
- ໒ ປະຫວັດ
- ໓ ການແບ່ງເຂດການປົກຄອງ
- ໔ ປະຊາກອນ
- ໕ ການຄົມມະນາຄົມ
- ໖ ສະຖານທີ່ສຳຄັນ
- ໗ ວັດ
- ໘ ລະບົບຂົນສົ່ງມວນຊົນ
- ໙ ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນອື່ນ
- ໑໐ ອ້າງອິງ
ບ່ອນຕັ້ງແລະອານາເຂດ[ແກ້ໄຂ]
ຕັ້ງຢູ່ບໍລິເວນຮິມຝັ່ງຕາເວັນອອກຂອງແມ່ນ້ຳເຈົ້າພະຍາຫຼືຝັ່ງພະນະຄອນ ມີອານາເຂດຕິດຕໍ່ກັບພື້ນທີ່ການປົກຄອງຕ່າງໆ ຮຽງຕາມເຂັມໂມງ ດັງນີ້
- ທິດເໜືອ ຕິດຕໍ່ກັບອຳເພີນົນທະບຸລີ (ຈັງຫວັດນົນທະບຸລີ) ມີຄອງບາງເຂນເປັນເສ້ນແບ່ງເຂດ
- ທິດຕາເວັນອອກ ຕິດຕໍ່ກັບເຂດຈະຕຸຈັກ ມີຄອງປະປາ ທາງລົດໄຟສາຍໃຕ້ ແລະທາງລົດໄຟສາຍເໜືອເປັນເສ້ນແບ່ງເຂດ
- ທິດໃຕ້ ຕິດຕໍ່ກັບເຂດພະຍາໄທແລະເຂດດຸສິດ ມີຄອງບາງຊື່ ຄອງປະປາ ຄອງເປມປະຊາກອນ ແລະຄອງບາງຊື່ເປັນເສ້ນແບ່ງເຂດ
- ທິດຕາເວັນຕົກ ຕິດຕໍ່ກັບເຂດບາງພັດແລະອຳເພີບາງກວຍ (ຈັງຫວັດນົນທະບຸລີ) ມີແນວກຶ່ງກາງແມ່ນ້ຳເຈົ້າພະຍາເປັນເສ້ນແບ່ງເຂດ
ປະຫວັດ[ແກ້ໄຂ]
ອຳເພີບາງຊື່ ໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງຂຶ້ນເປັນອຳເພີຊັ້ນນອກອຳເພີໜຶ່ງໃນມົນທົນກຸງເທບ ໂດຍຂຶ້ນກົງຕໍ່ກະຊວງນະຄອນບານເມື່ອປີ ຄ.ສ. 1894[໒]ເຊິ່ງແມ່ນປິທີເລິ່ມມີການປະຕິຮູບການປົກຄອງເປັນມົນທົນເທສາພິບານໃນຊ່ວງກາງລາຊະສະໄໝພະບາດສົມເດັດພະຈຸລະຈອມເກົ້າເຈົ້າຢູ່ຫົວ ໃນຊ່ວງທີມີອານາເຂດກວ້າງຂວາງທີ່ສຸດນັ້ນ ອຳເພີບາງຊື່ແບ່ງເຂດການປົກຄອງອອກເປັນ 14 ຕຳບົນ ໄດ້ແກ່ ຕຳບົນບາງພັດ ຕຳບົນບາງອໍ້ ຕຳບົນບາງໂພ ຕຳບົນບາງກະບື ຕຳບົນຖະໜົນນະຄອນໄຊສີ ຕຳບົນສາມເສນໃນ ຕຳບົນສາມເສນນອກ ຕຳບົນລາດຍາວ ຕຳບົນສີ່ແຍກບາງຊື່ ຕຳບົນບາງຊື່ໃຕ້ ຕຳບົນບາງຊື່ເໜືອ ຕຳບົນບາງຊ້ອນ ຕຳບົນບາງເຂນໃຕ້ ແລະຕຳບົນບາງເຂນ[໓] (ຄອບຄຸມໄປເຖິງພື້ນທີ່ບາງສ່ວນຂອງເຂດບາງພັດ ເຂດດຸສິດ ເຂດພະຍາໄທ ເຂດລາຊະເທວີ ເຂດດິນແດງ ເຂດຫ້ວຍຂວາງ ເຂດຈະຕຸຈັກ ແລະອຳເພີນົນທະບຸລີໃນປະຈຸບັນ)[໔]
ໃນວັນທີ 21 ຕຸລາ ຄ.ສ. 1915 (ລາຊະສະໄໝພະບາດສົມເດັດພະຈຸລະຈອມເກົ້າເຈົ້າຢູ່ຫົວ) ໄດ້ມີປະກາດກະຊວງນະຄອນບານກຳໜົດເຂດການປົກຄອງໃນກຸງເທບພະມະຫານະຄອນ (ຫຼືມົນທົນກຸງເທບ) ຂຶ້ນໃໝ່ ແລະກຳໜົດໃຫ້ອຳເພີບາງຊື່ຮວມຢູ່ໃນທ້ອງທີ່ຈັງຫວັດພະນະຄອນ[໕]ຕະຫຼອດເວລາທີ່ຜ່ານມາ ໃນເຂດຈັງຫວັດພະນະຄອນໄດ້ມີການປັບປຸງເຂດການປົກຄອງໃໝ່ຫຼາຍຄັ້ງ ຕຳບົນໃນອຳເພີບາງຊື່ຫຼາຍຕຳບົນຖືກຍຸບຮວມກັບຕຳບົນອື່ນຫຼືບໍ່ກໍຖືກໂອນຂຶ້ນໄປກັບອຳເພີຂ້າງຄຽງ ເຮັດໃຫ້ອຳເພີນີ້ມີຂະໜາດລົດລົງ ໃນປີ ຄ.ສ. 1927 ທ້ອງທີ່ອຳເພີບາງຊື່ເຫຼືອພຽງຕຳບົນບາງຊື່ ບາງຊ້ອນ ລາດຍາວ ສາມເສນຍອກ ສາມເສນໃນ ແລະບາງກະບືເທົ່ານັ້ນ[໖]ໃນທີ່ສຸດເມື່ອປີ ຄ.ສ. 1938 (ລາຊະສະໄໝພະບາດສົມເດັດພະເຈົ້າຢູ່ຫົວອານັນທະມະຫິດົນ ທາງລາຊະການມີຄຳສັ່ງໃຫ້ຮວມອຳເພີທີ່ມີປະຊາກອນແລະປະລິມານວຽກບໍ່ຫຼາຍເຂົ້ານຳກັນ ອຳເພີບາງຊື່ຈຶງຖືກຍຸບເລີກເຫຼືອພຽງຊື່ ຕຳບົນບາງຊື່ ແມ່ນເຂດການປົກຄອງຍ່ອຍຂອງອຳເພີດຸສິດນັບແຕ່ນັ້ນ[໗]
ໃນປີ ຄ.ສ. 1971 ມີປະກາດຄະນະປະຕິວັດໃຫ້ຮວມຈັງຫວັດພະນະຄອນກັບຈັງຫວັດທົນບຸລີເຂົ້ານຳກັນແມ່ນນະຄອນຫຼວງກຸງເທບທົນບຸລີ[໘] ແລະໃນປີຕໍ່ມາ (ຄ.ສ. 1972) ກໍມີປະກາດຄະນະປະຕິວັດປ່ຽນຮູບແບບບໍລິຫານນະຄອນຫຼວງໃໝ່ອີກຄັ້ງຈາກນະຄອນຫຼວງກຸງເທບທົນບຸລີແມ່ນກຸງເທບມະຫານະຄອນ ແບ່ງພື້ນອອກເປັນເຂດແລະແຂວງແທນອຳເພີແລະຕຳບົນຕາມລຳດັບ[໙] ຕຳບົນບາງຊື່ຈຶງໄດ້ຮັບການປ່ຽນແປງຖານະແມ່ນ ແຂວງບາງຊື່ ແລະຍັງຄົງຂຶ້ນກັບເຂດດຸສິດ
ພາຍຫຼັງເຂດດຸສິດມີຄວາມຈະເລີນແລະມີປະຊາກອນໜາແໜ້ນຂຶ້ນ ທ້ອງທີ່ບາງແຫ່ງໂດຍສະເພາະແຂວງບາງຊື່ (ເຊິ່ງຢູ່ທາງຕອນເໜືອສຸດຂອງເຂດ) ຍັງຢູ່ໄກຈາກສຳນັກງານເຂດຫຼາຍ ດັງນັ້ນເພື່ອໃຫ້ໜ່ວຍງານລາຊະການສາມາດດູແລໄດ້ຢ່າງທົ່ວເຖິງແລະສະດວກຮວດເຮັວ ໃນຂັ້ນທຳອິດບາງກອກຈຶງໄດ້ຕັ້ງສຳນັກງານເຂດດຸສິດ ສາຂາ 1 ຮັບຜິດຊອບພື້ນທີ່ແຂວງບາງຊື່ເມື່ອປີ ຄ.ສ. 1989 ຕໍ່ມາໃນວັນທີ່ 9 ພະຈິກ ຄ.ສ. 1989ຈຶງມີປະກາດກະຊວງມະຫາດໄທແຍກແຂວງບາງຊື່ອອກຈາກເຂດດຸສິດແລະຈັດຕັ້ງເປັນ ເຂດບາງຊື່ ຂຶ້ນເພື່ອປະໂຫຍດໃນການປົກຄອງ ການບໍລິຫານລາຊະການ ແລະການໃຫ້ບໍລິການແກ່ປະຊາຊົນທີ່ຍ້າຍເຂົ້າມາຢູ່ອາໄສໃນທ້ອງທີ່ຫຼາຍຂຶ້ນ ປະກາດສະບັບດັງກ່າວເລິ່ມມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ໃນວັນທີ່ກະຊວງອອກປະກາດນັ້ນເອງ[໑໐]
ການແບ່ງເຂດການປົກຄອງ[ແກ້ໄຂ]
ວັນທີ່ 20 ກໍລະກົດ ຄ.ສ. 2009 ໝ່ອມລາຊະວົງສຸຂຸມພັນ ບໍລິພັດ ຜູ້ວ່າລາຊະການບາງກອກໄດ້ລົງນາມໃນປະກາດປ່ຽນແປງພື້ນທີ່ແຂວງບາງຊື່ ແລະຕັ້ງແຂວງວົງສະຫວ່າງ ເຂດບາງຊື່[໑໑] ໂດຍມິຜົນໃຊ້ບັງຄັບເມື່ອວັນທີ່ 21 ກັນຍາ ປີດຽວກັນ ສົ່ງຜົນໃຫ້ປະຈຸບັນເຂດບາງຊື່ແບ່ງໜ່ວຍການປົກຄອງຍ່ອຍອອກເປັນ 2 ແຂວງ (khwaeng) ໄດ້ແກ່
| ອັກສອນລາວ | ອັກສອນໂລມັງ | ພື້ນທີ່ (ຕລ.ກມ.) |
ຈຳນວນປະຊາກອນ (ພະຈິກ 2016) |
ຈຳນວນບ້ານ (ພະຈິກ 2016) |
ຄວາມໜາແໜ້ນປະຊາກອນ (ພະຈິດ 2016) |
|---|---|---|---|---|---|
| ບາງຊື່ | Bang Sue | 5.739 |
81,847 |
36,637 |
14,261.54
|
| ວົງສະຫວ່າງ | Wong Sawang | 5.761 |
44,310 |
22,091 |
7,691.37
|
| ທັງໝົດ | 11.500 |
126,157 |
58,728 |
10,970.17
| |
ປະຊາກອນ[ແກ້ໄຂ]
| ສະຖິຕິປະຊາກອນຕາມທະບຽນລາຊະດອນ ເຂດບາງຊື່[໑໒] | ||
|---|---|---|
| ປີ (ຄ.ສ.) | ປະຊາກອນ | ການເພີ່ມແລະການລົດ |
| 1992 | 174,043 | ບໍ່ຊາບ |
| 1993 | 175,305 | +1,262 |
| 1994 | 172,427 | -2,878 |
| 1995 | 169,148 | -3,279 |
| 1996 | 167,045 | -2,103 |
| 1997 | 165,644 | -1,401 |
| 1998 | 163,245 | -2,399 |
| 1999 | 161,393 | -1,852 |
| 2000 | 160,755 | -638 |
| 2001 | 159,466 | -1,289 |
| 2002 | 159,217 | -249 |
| 2003 | 158,079 | -1,138 |
| 2004 | 154,079 | -4,000 |
| 2005 | 151,788 | -2,291 |
| 2006 | 150,547 | -1,241 |
| 2007 | 147,797 | -2,750 |
| 2008 | 145,671 | -2,126 |
| 2009 | 142,338 | -3,333 |
| 2010 | 138,653 | -3,685 |
| 2011 | 135,001 | -3,652 |
| 2012 | 132,169 | -2,832 |
| 2013 | 130,511 | -1,658 |
| 2014 | 128,995 | -1,516 |
ການຄົມມະນາຄົມ[ແກ້ໄຂ]
- ທາງສາຍຫຼັກ ໄດ້ແກ່
|
|
- ສາຍຮອງແລະທາງລັດ
- ຖະໜົນຮິມຄອງປະປາຝັ່ງຊ້າຍ
- ຖະໜົນຮິມຄອງປະປາຝັ່ງຂວາ
- ຖະໜົນລົດໄຟ
- ຖະໜົນຮິມທາງລົດໄຟສາຍໃຕ້
- ຊອຍປະຊາລາດ ສາຍ 1 ຊອຍ 24 / ຊອຍກຸງເທບ-ນົນທະບຸລີ 5 (ປະຊານະລຶມິດ)
- ຊອຍປະຊາລາດ ສາຍ 1 ຊອຍ 28 / ຊອຍກຸງເທບ-ນົນທະບຸລີ 13 (ສະໄຫວສຸວັນ)
- ຊອຍກຸງເທບ-ນົນທະບຸລີ 44 (ສຸພາຮ່ວມ)
- ຊອຍປະຊາຊື່ນ 2 ແຍກ 1 / ຊອຍປະຊາຊື່ນ 2 ແຍກ 2 / ຊອຍປະຊາຊື່ນ 4 ແຍກ 1 / ຊອຍປະຊາຊື່ນ 4 ແຍກ 2 / ຊອຍປະຊາຊື່ນ 6 ແຍກ 1 / ຊອຍປະຊາຊື່ນ 6 ແຍກ 2 (ຮິມຄອງປະປາ)
- ຊອຍປະຊາຊື່ນ 4 ແຍກ 1-4 (ພ່ວງຊັບ)
ເຂດບາງຊື່ມີຂົວຂ້າມແມ່ນ້ຳເຈົ້າພະຍາ 2 ແຫ່ງ ໄດ້ແກ່
- ຂົວພະຮາມ 6 ເຊື່ອມເຂດບາງຊື່ກັບເຂດບາງພັດ
- ຂົວພະຮາມ 7 ເຊື່ອມເຂດບາງຊື່ກັບອຳເພີບາງກວຍ
ທາງນ້ຳມີແມ່ນ້ຳເຈົ້າພະຍາ
ສະຖານທີ່ສຳຄັນ[ແກ້ໄຂ]
- ສະຖານີລົດໄຟຊຸມທາງບາງຊື່
- ຂົວພະຮາມ 6
- ຂົວພະຮາມ 7
- ມະຫາວິທະຍາໄລເຕັກໂນໂລຊີພະຈອມເກົ້າພະນະຄອນເໜືອ
ວັດ[ແກ້ໄຂ]
- ວັດທອງສຸດທາຮາມ
- ວັດປະຊາສັດທາທຳ
- ວັດມັດຊັນຕິກາຮາມ
- ວັດລຽບລາດບຳລຸງ
- ວັດບາງໂພໂອມາວາດ
- ວັດປະດູ່ທຳມາທິປັດ
- ວັດເວດຕະວັນທຳມາວາດ
- ວັດສ້ອຍທອງ ພະອາລາມຫຼວງ
- ວັດອະນຳນິກາຍາຮາມ
ລະບົບຂົນສົ່ງມວນຊົນ[ແກ້ໄຂ]
- ລົດໄຟຟ້າມະຫານະຄອນ ສາຍສະເຫຼີມລັດຊະມົງຄົນ (ສະຖານີບາງຊື່)
- ລົດໄຟຟ້າມະຫານະຄອນ ສາຍສີມ່ວງ (ສະຖານີເຕົາປູນ, ສະຖານີບາງຊ່ອນ, ສະຖານີວົງສະຫວ່າງ)
ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນອື່ນ[ແກ້ໄຂ]
- ເວັບໄຊຕ໌ສຳນັກງານເຂດບາງຊື່ (ພາສາໄທແລະພາສາອັງກິດ)
- ເວັບໄຊຕ໌ນະຄອນຫຼວງບາງກອກ: ແຫຼ່ງທ່ອງທ່ຽວໃນເຂດບາງຊື່
- ແຜນທີ່ເຂດບາງຊື່
ອ້າງອິງ[ແກ້ໄຂ]
- ↑ สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย,กองปกครองและทะเบียน สำนักปลัดกรุงเทพมหานคร. สถิติประชากรและบ้าน - จำนวนประชากรแยกรายอายุ [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก: http://stat.dopa.go.th/stat/statnew/statTDD/. สืบค้น 14 กุมภาพันธ์ 2560.
- ↑ สำนักวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยว กรุงเทพมหานคร. "พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร เขตบางซื่อ." [ม.ป.ท., ม.ป.ป.]. (แผ่นพับ).
- ↑ ปราณี กล่ำส้ม. ย่านเก่าในกรุงเทพฯ [เล่ม 2]. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ, 2549, หน้า 21.
- ↑ กรมแผนที่ทหาร. กองบัญชาการทหารสูงสุด. แผนที่กรุงเทพฯ พ.ศ. 2431-2474 = Maps of Bangkok, A.D. 1888-1931. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: กรมแผนที่ทหาร, 2542.
- ↑ "ประกาศกระทรวงนครบาล เรื่อง กำหนดเขตร์ท้องที่การปกครองกรุงเทพพระมหานคร". ราชกิจจานุเบกษา 32: 325–334. 31 ตุลาคม 2458.
- ↑ กระทรวงมหาดไทย. ทำเนียบท้องที่ หัวเมือง กระทรวงมหาดไทย พระพุทธศักราช ๒๔๗๐. พระนคร: โรงพิมพ์หนังสือพิมพ์ไทย, 2471, หน้า 3.
- ↑ "ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ยุบรวมอำเภอ และยุบอำเภอลงเป็นกิ่งอำเภอ". ราชกิจจานุเบกษา 22: 1840–1842. 29 สิงหาคม 2481.
- ↑ "ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๔". ราชกิจจานุเบกษา 88 (พิเศษ 144 ก): 816–824. 21 ธันวาคม 2514.
- ↑ "ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๓๓๕". ราชกิจจานุเบกษา 89 (พิเศษ 190 ก): 187–201. 13 ธันวาคม 2515.
- ↑ "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตดุสิตและตั้งเขตบางซื่อ". ราชกิจจานุเบกษา 106 (พิเศษ 208 ง): 8. 24 พฤศจิกายน 2532.
- ↑ http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2552/E/137/47.PDF
- ↑ สำนักบริหารการทะเบียน. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "จำนวนประชากรและบ้าน." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.dopa.go.th/xstat/popyear.html 2556. สืบค้น 3 เมษายน 2556.